Podczas pracy z klientami często widzę, że dzieci są żywą kalką swoich rodziców. Dlatego postanowiłam o tym napisać.
W ujęciu systemowym każde dziecko jest częścią większej całości – systemu rodzinnego, który funkcjonuje według określonych zasad i dynamik. System ten obejmuje nie tylko rodziców, ale również dziadków, pradziadków i innych przodków, a także ich przeżycia, wybory i nieprzepracowane traumy. Z perspektywy systemowej dzieci powielają błędy rodziców, ponieważ nieświadomie dążą do zachowania lojalności wobec swojego systemu rodzinnego oraz do równowagi w nim.
Systemowe dynamiki wpływające na powielanie błędów
- Lojalność systemowa
Dzieci często nieświadomie przejmują wzorce zachowań, przekonania czy traumy rodziców, aby zachować więź i lojalność wobec swojej rodziny. Na przykład, jeżeli rodzic odczuwał poczucie winy związane z sukcesem finansowym, dziecko może nieświadomie sabotować swoje osiągnięcia, by nie wyjść poza „pozwolony” zakres sukcesu w systemie rodzinnym. - Równowaga dawania i brania
W systemach rodzinnych istnieje zasada równowagi między dawaniem a braniem. Jeśli rodzic ponosił ogromne poświęcenia, dziecko może czuć wewnętrzny obowiązek wyrównania tego, np. poprzez rezygnację z własnego szczęścia czy sukcesu, by „nadrobić” za rodzica. - Identyfikacja z przodkiem
Dzieci mogą identyfikować się z losami konkretnego przodka, którego losy pozostają nieprzepracowane w systemie. Przykładowo, jeżeli dziadek doświadczył trudnego życia w biedzie, wnuk może nieświadomie powielać ten schemat, mimo braku obiektywnych przyczyn. - Utraceni członkowie systemu
Czasami dzieci przejmują wzorce od członków rodziny, którzy zostali wykluczeni lub zapomniani. System dąży do całości, a dzieci mogą poprzez swoje zachowanie „zwracać uwagę” na losy tych osób.
Rola ustawień systemowych
Ustawienia systemowe Berta Hellingera są jednym z najskuteczniejszych narzędzi do pracy z dynamiką międzypokoleniową. Pozwalają one zobaczyć ukryte więzi, lojalności oraz mechanizmy, które wpływają na powielanie błędów rodziców przez dzieci. Podczas pracy warsztatowej można zauważyć, jak określone zachowania czy trudności życiowe wynikają z nieświadomej przynależności do systemu.
Jak przerwać systemowy cykl błędów?
- Uznanie losów przodków
Przerwanie cyklu powielania błędów wymaga uznania losów przodków oraz zaakceptowania ich doświadczeń, bez prób ich zmiany czy naprawy. - Oddzielenie się od niesłużących wzorców
Ważnym krokiem jest zauważenie, które wzorce przejęliśmy od rodziców lub przodków, i świadome podjęcie decyzji o ich odrzuceniu. - Przywrócenie równowagi
Poprzez pracę systemową możemy przywrócić równowagę między dawaniem a braniem w relacjach rodzinnych, co pozwala na większą swobodę w podejmowaniu własnych wyborów. - Budowanie własnej tożsamości
Praca nad odkrywaniem własnych potrzeb, wartości i celów, niezależnych od dynamiki systemu rodzinnego, jest kluczowa dla przerwania cyklu.
Podsumowanie
Z perspektywy systemowej dzieci powielają błędy rodziców nie z powodu wychowania czy genów, ale z lojalności wobec systemu rodzinnego. Przerwanie tego cyklu wymaga pracy z głębszymi warstwami naszej przynależności, akceptacji losów przodków oraz świadomego tworzenia własnej ścieżki. Dzięki ustawieniom systemowym możemy odkryć ukryte mechanizmy, które nami kierują, i uwolnić się od nieświadomych wzorców, otwierając przestrzeń na życie zgodne z naszymi pragnieniami i potencjałem.
Jeśli czujesz, że powielasz wzorce rodzinne i chciałbyś je zrozumieć lub zmienić, zapraszam do kontaktu. Ustawienia systemowe mogą być skutecznym narzędziem do pracy nad problemami i otwarciem nowej drogi w życiu. Przerwanie tego cyklu wymaga pracy z głębszymi warstwami naszej przynależności, akceptacji losów przodków oraz świadomego tworzenia własnej ścieżki. Dzięki ustawieniom systemowym możemy odkryć ukryte mechanizmy, które nami kierują, i uwolnić się od nieświadomych wzorców, otwierając przestrzeń na życie zgodne z naszymi pragnieniami i potencjałem.
Z miłością, światłem i wdzięcznością za to, kim jesteście. 🌙💛
Edyta Grzelachowska
Terapeuta Ustawień Systemowych